Teun had opeens geen interesse meer in oma Ulysse, Yuna rook véél lekkerder! Zelfs de "no love" spray mocht niet baten.
Jammer voor Teun, hij moest dus een deel van de tijd in de bench doorbrengen.
Hé grote neef, kom je meespelen?
Hè, toe nou...
Uiteraard werd er uitgebreid geknuffeld.
Yara vindt haar halfbroertjes en -zusjes uitermate spannend.
Wanneer mogen we nu naar buiten?
Wat is het hier spannend zeg...
Die ouwe Bennie laat ons ook niet met rust, denk aan je hart joh!
De grote honden hadden het ook uitstekend naar hun zin, Teun zeker!
Maar ja, zo lang houden we het nog niet vol hoor en koud was het ook, dus deze kleine meid mocht even schuilen bij de baas.
Eenmaal weer binnen werden we opeens weer wakker!
En vonden weer van alles om aan te knagen.
Dromend van dat spannende uitje.
Nee, wij zijn nog niet moe...
... een beetje maar...
Het was een spannend dagje voor de pups. 's Avonds had ik geen kind meer aan ze.
En dat was eigenlijk maar goed ook! In al het gedrang dreigde ik even op een pupvoetje te gaan staan, verloor mijn evenwicht en viel op mijn pols. Eerst even aangezien, maar vanochtend toch maar naar de huisartsenpost getogen, alwaar bleek dat mijn pols gebroken is. Niks aan te doen, een ongelukje zit in een klein hoekje. Gelukkig is het de linker; ieder nadeel heeft zijn voordeel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten