's Ochtends om half zes merk ik aan Ulysse dat de bevalling in aantocht is. Ze ademt wat zwaar en als ik mijn hand op haar (dikke) lijfje leg voel ik af en toe kleine trillinkjes. De ontsluiting is begonnen!
Eerst maar eens kijken of ze nog wil eten. En ja hoor, dat gaat er nog grif in, evenals later de middagmaaltijd en zelfs om half vijf 's middags heeft ze nog vreselijke honger.
Gedurende de dag weet Ulysse nauwelijks waar ze het zoeken moet, geleidelijk aan nemen de weeën in kracht toe en wil ze steeds vaker naar buiten om zich te legen.
Rond half vijf wordt het ernst en begint Ulysse in de werpkist stevig aan haar bedje te krabben en trekken. Ze loopt er nu ook niet meer uit en laat duidelijk merken dat een geboorte niet lang meer op zich zal laten wachten.
Om half zes verliest Ulysse vruchtwater en het echte persen kan gaan beginnen. En ja hoor, tien minuten later kondigt pup 1 zich aan.
Tijd om foto's te maken van het eerste geboorteverloop is er niet. De puppen worden op één na alle in stuitligging geboren en Ulysse is er als de kippen bij om het vlies te verwijderen, zodat ze alle vijf toch eerst met het kopje in de vulva achterblijven. Hierbij vond ik het dus nodig om in te grijpen en mee te helpen door de pup vast te houden en de vulva wat terug te duwen, zodat ook het kopje bevrijd werd. Daarbij werden de eerste drie puppen binnen een kwartier tijd geboren, dus ik had mijn handen vol aan het slijm verwijderen, drogen, wegen en bandjes omknopen. Ulysse zorgde zelf voor het "doorknippen" van de navelstreng en aangezien de puppen keurig na elkaar ter wereld kwamen gaf dit geen problemen.
Na pup nr. 3 was er een half uurtje rust en ook de volgende kwam na een tussenpoze van een half uur. Even leek het erop dat het bij deze vijf zou blijven, maar heel verrassend kwam na een paar stevige persweeën pup nr. 6 tegen acht uur ter wereld. Eindelijk eentje in kopligging, dus wat dat betreft geen zorg meer.
Al met al weer een supervlotte bevalling van zes puppen en het nieuws mag de wereld in: Ulysse is de trotse moeder van twee reuen en vier teven!
Ja ja, dat dacht ik dus gezien te hebben in de duistere avonduren.
Vanochtend heb ik ze alle zes nog eens omgedraaid en even dacht ik abuis te zijn geweest en de puppen die als derde en vierde geboren waren te hebben verwisseld. Maar nee hoor, ook pup nr. 3 is toch echt een reutje (hoe kan het ook anders, hij kreeg een blauw bandje om!) Met andere woorden, de geschiedenis herhaalt zich en Ulysse is toch echt (weer) de trotse moeder van drie reuen en drie teven.
Ik heb er maar even hartelijk om gelachen, wat moet je anders? Vanmiddag bij het wegen voor de zekerheid toch nog maar een keertje checken! Ha ha.
Natuurlijk meteen ook wat foto's gemaakt. Bij de geboorte van pup nr. 4 lag Ulysse in een dusdanige positie dat ik deze geboorte ook met de camera heb kunnen volgen. Op dat moment was hier ook wat meer tijd voor. Erg leuk omdat dit reutje ook best wel wat wit heeft (flinke witte borst en witte voetjes/teentjes), zoals trouwens het merendeel van de puppen.
Hieronder de trotse moeder met haar zesling:
De geboorte van reutje nr. 4:
En dan op dinsdagochtend moeder en kids:
En het zestal op een kluitje:
Voor Wopke zijn de puppen nog even taboe en die meid is voorlopig stikjaloers. Dit laat ze ook heel duidelijk blijken. Ach, haar tijd komt nog wel.
Bennie vindt het allemaal prima en geniet nog eventjes van zijn rust.
Later meer nieuws omtrent de gewichten van de puppen.
