Brrrr, wat een weer, maar wat hebben we het toch goed!

Wat is er nu heerlijker voor een pup dan om lekker geknuffeld te worden op een koude, natte zondag in een warm huisje.  Het bezoek vandaag zorgde hier weer in uitstekende mate voor.
De pups eten hun buikjes rond en zijn zeer tevreden. De foto's zijn daar de stille getuigen van:

Oeps, ik mis er nog eentje!

Nu niet meer!..... (Is dit een zoekplaatje of niet?...)

De drie (vleermuis)dames op rij!

 

Het eerste tartaartje...

Ging er in als zoete koek! Volgens mij had ik er ook twee kunnen voorschotelen, maar nu heb ik er zelf vanavond nog eentje!

En vervolgens mochten de pups voor het eerst over de vloer. En dat was me toch spannend! Het gepiep was niet van de lucht.

En Wopke houdt alles wat er gebeurt weer haarscherp in de gaten!

Later in de middag kwam nog een toekomstige eigenaar langs,  schuifjes gingen weer van de kist, maar de pups hadden het na vijf minuten wel gezien. En nog zijn ze in diepe rust...

Wat groeit het allemaal weer snel!

Door de gekte van alledag besef ik bijna niet dat het allemaal weer zo vreselijk snel gaat. De pups hebben vandaag hun eerste schaaltje melk gehad en ik ben blij dat de bodem er nog in zit, ha ha. Jeetje, wat was dat ontzettend lekker!

En als de schaal leeg is gaan we toch lekker elkaar aflebberen en wie is nu eenmaal die pup die met zijn/haar dikke poten midden in de schaal is gaan liggen?

Tja, en dan komt papa Davy (Xieb) toch even poolshoogte nemen.

Geweldig leuk Kees en Adrie dat jullie de weersomstandigheden getrotseerd hebben en ik denk dat de nieuwe pupeigenaren straks jullie cadeautje zeer zullen waarderen. Heel erg bedankt!

Papa Davy (Xieb) dus even speciaal in beeld.

Maar Wopke weet deze mijnheer heel goed duidelijk te maken dat dit haar(?.....)  kinderen zijn. Nou ja, we laten haar lekker in die waan, het gaat geweldig zo!

Even een update

Het gaat uitstekend met de pups, ze groeien tegen de klippen op! Ben ik even blij dat ze twee verzorgende moeders hebben! Ulysse is natuurlijk de meest zogende, maar zowel zij als Wopke lopen al weer vaak uit de kist en de pups liggen regelmatig compleet voor pampus. Meestal hoor je toch af en toe wel een geluidje, maar bij dit nest is dat tot nog toe minimaal. Behalve natuurlijk als ze een paar wakkere minuutjes beleven, dan hoor ik zelfs al de nodige grauwen en snauwen opduiken en ook een enkel blafje, althans wat daar voor door mag gaan.
Afgelopen maandag zijn de pups (en ook de "beide" moeders) voor de eerste keer ontwormd en met de dag zie ik ze nu veranderen van mini rolmopspuppies tot hele kleine hondjes en die ontwikkeling zal zich steeds sneller doorzetten.

Al "tijgerend" door de kist.

De co-productie in werking.

Wie is nu sterker, man of vrouw?

Kijk mij eens, ik kan al lopen!

Hoe was dat ook weer Harry? Lepeltje/lepeltje, of toch anders?

Nee, ik wil niet op de foto!

Hoe zit dit nu in elkaar?

Ooooh, zoo!

Een super zondag!

Na een wat gestresste week (nee hoor, niet vanwege de pups, die doen het voortreffelijk - meer vanwege het baasje die door allerlei toestanden even wat minder lekker "in haar vel zat") was het vandaag Genieten!

Ina kwam op bezoek met Yara (kind van Ulysse uit haar vorige nest) en we hadden elkaar al zo lang niet meer gezien dat wij ons hier echt op verheugden.
En, tegelijk, kwam ook Sandra, die Teun heeft uit het laatste nest van Wopke - helaas zonder Teun, maar de reden was zeer aannemelijk. Sandra heeft de handen nog meer dan vol aan dit "kind van zijn moeder" - in alle opzichten - en een "time out" was even op zijn plaats. Het gaat allemaal goedkomen met Sandra en Teun, maar er zit een koppie op het manneke en hij moet nog een jaar worden.

Menigeen zal nog weten dat Sandra tijdens de nestperiode van Wopke de meest prachtige foto's heeft gemaakt en ook vandaag had zij (uiteraard) haar camera meegenomen. Sandra: je bent een kanjer!

In de eerste plaats om "portretjes" te maken van de zes pups, maar ook de serie van Wopke met de pups is helemaal geweldig! Jawel, Wopke is weer aan het mee-moederen en dat gaat uitstekend. Ze ontlast hiermee moeder Ulysse gedurende de dag en 's nachts gaat ze met mij en Bennie mee naar de slaapkamer en dan heeft Ulysse haar kinderen voor zichzelf. En dat ze (ook) een super moedertje is blijkt wel uit de foto's. Haar blik spreekt boekdelen!

De groei zit er goed in bij de pups en, oh ja, ook de namen van de reutjes zijn inmiddels bekend: Amigo, Amice en Aziz. En zoals gebruikelijk worden ook de reuen-namen gevolgd door de naam van de vader (Xieb) en de kennelnaam.
De oogjes zijn bij bijna alle pups geopend, bij reutje blauw zie ik nog wat kiertjes (de luilak!), maar ook die zullen morgen geheel open zijn. En dan gaat er een nieuwe wereld open voor dit zestal!

Maar genoeg gepraat, tijd voor foto's. Ina en Sandra, dank jullie wel voor het gezellige bezoek! Doen we nog een keertje hè?

Reutje rood

Reutje blauw

Reutje paars

Teefje oranje

Teefje lila

Teefje groen

En Wopke, die zich heel zorgvuldig kwijt van haar mede-moederlijke taken

Even wennen weer!

In ieder geval voor Wopke. Oh, wat wil zij graag naar de pupjes. Zo zeer, dat ze zelfs Bennie knap irriteerde en de oude man haar (terecht) op haar plek moest wijzen.

Maar Wopke is een doordouwer. Zelfs met de puppie-ren om de kist heen weet ze het nog voor elkaar te krijgen om haar zin door te drijven (en de ren is wel 80 cm hoog!) Geen probleem voor Wopke.

Maar dan grijpt de baas in. Wopke gaat 's nachts met Bennie mee naar de slaapkamer (baasje slaapt weer lekker in haar eigen bed), en de kraamkamer is het domein voor moeder Ulysse en haar kids. En mijn drietal weet weer even wie er de baas is!

Overdag gaat het nu prima, Wopke kruipt gezellig bij moeder en kids in de kist en zal zich ook zeker in een later stadium van haar opvoedende taken kwijten.

Maar voorlopig genieten we nog van de volgende beelden:

Hebben wij lange staartjes of niet?

Wat gebeurt hier allemaal?

Dat wordt dus morgen nageltjes knippen!

Wat zien ik? WIT!!!

Dit is Genieten!

Dag 3

Na de eerste gelukkige momenten was het uiteraard spannend hoe de pups het zouden gaan doen.
Nu ik ze voor een tweede keer gewogen heb, kan ik met een gerust hart zeggen: het gaat goed!

De gewichten op een rij:

Teefje oranje woog bij de geboorte 192 gram en nu 207
Reutje rood woog bij de geboorte 172 gram en nu 168*
Reutje blauw woog bij de geboorte 218 gram en nu 228
Reutje paars woog bij de geboorte 198 gram en nu 208
Teefje lila woog bij de geboorte 246 gram en nu 259
Teefje groen woog bij de geboorte 220 gram en nu 233

*Teefje oranje was gisteren in gewicht gelijk gebleven, terwijl haar beide zusjes 1-2 gram waren aangekomen. De reutjes waren alle drie iets afgevallen (paars 2 gram en blauw 4 gram), maar een beetje zorgen maakte ik me om reutje rood, die was nl. 11 gram afgevallen. Gisteravond zat hij op 164 gram, dus nog steeds een verlies van 8 gram. Vanmorgen ben ik dus gaan ondersteunen met Nutridrops met het resultaat dat hij nu nog maar 4 gram onder zijn geboortegewicht zit en hopelijk komt ook hij hier morgen overheen. Ik heb hier alle vertrouwen in.

Wat mij direct bij de geboorte van deze pups al opviel is dat ze erg fijn van bouw zijn en waarschijnlijk zal daardoor de groei ook wel iets minder spectaculair zijn dan ik tot nog toe gewend was.

De namen van de meisjes staan al vast: Aimee, Angel en Anouk (uiteraard gevolgd door de naam van de moeder en de kennelnaam). Wat de jongens betreft ben ik er nog niet helemaal uit, maar zeker is dat ook hier sprake zal zijn van liefde en vriendschap en dat zal zijn terug te vinden in de namen en hun betekenissen.

Een paar foto's van vandaag, niet vlijmscherp, maar de winden waaien hier ook om de rotsen en kunstlicht is niet altijd voldoende (alhoewel er natuurlijk altijd fotografen zullen zijn die er wat van weten te maken, maar ik moet het doen met het materiaal wat ik heb en daar ben ik al heel blij mee).

Een heerlijk rustmoment in de kist:

Reutje paars (ik vrees dat het duidelijk wordt dat dit mijn clowntje is)

Reutje blauw is even de enige die nog trek heeft...